Εφτάνησα, αγάπες μου...

Εφτάνησα, αγάπες μου... Κύριο

Θα μπορούσε να είναι και καντάδα...

Στου Ιόνιου την αγκαλιά, τα νησιά μας φαντάζουν περίσσια,
Μαντολίνα, κιθάρες, βιολιά και νερά, αχ  νερά παραδείσια,
Ένα κι ένα και όλα μαζί, τη καρδιά μας ζωή ξεχειλίζουν
Χρώματα, μυρωδιές
 και ζεστές αγκαλιές
που με κέφι και πάθος γεμίζουν

 

Κέρκυρα, των νησιών μας κυρά, Ζάκυνθος του Λεβάντε ομορφάδα,
Με κορώνα τη Κεφαλονιά και κοντά τη γλυκιά  μας Λευκάδα
Και το Θιάκι νησί μαγικό, τους Παξούς  και τα άλλα νησιά μας
Κύθηρα Μεγανήσι  Σκορπιό, δεν χορταίνει το θαύμα η ματιά μας..

 

Του Παράδεισου εφτά νησιά, της καρδιάς ασημένια κομμάτια
Του πελάγου νερά θαλασσιά, στάλα – στάλα μου υγραίνουν τα μάτια
Μια ζωή σας λατρεύω τρελά,  μακριά σας το ξέρω τα χάνω,
Κι ας σας  χάσω ποτέ,
Δεν θα αντέξω Θεέ
Θα χαθώ, θα σβηστώ, θα πεθάνω…

ΑΡΓΟΣΤΟΛΑΤΟΣ

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Καρδιά μου φταις... Στο Δάσος Των..... Ονείρων.. »