Ο Κεφαλονίτης...

Ο Κεφαλονίτης... Κύριο

Γεννήθηκε σ’ ένα νησί καμάρι του Λεβάντε...


Που το χαϊδεύει η θάλασσα, το λούζει ο Αποσπερίτης
Βρίσκεται πλάι στο γλυκό τραγουδισμένο  Τζάντε
Και το όνομά του; Διάολος! Αλλιώς; Κεφαλλονίτης!

Είναι κομμάτι μάλαμα χατίρι δε χαλάει,
Σε κάθε ξένο κι άγνωστο έχει ανοιχτό το σπίτι...
Ορκίζεται στον Άγιο, εύκολα βλαστημάει...
Όλα ετούτα κάνουνε,  κουρλο-κεφαλλονίτη..

Αγάπησε τη θάλασσα, ταξίδεψε στα ξένα
Έφτιαξε σπίτια μακριά άφήκε πίσω μάνες
Ξέμειναν τα λουλούδια του στο κήπο μαραμένα..

Μα θα θυμάται πάντοτε ετούτη τη γωνιά
Που πέρασε τα πρώτα του τα παιδικά του χρόνια
Την όμορφη και πάντοτε γλυκιά Κεφαλονιά

Αργοστολάτος..

Τελευταία τροποποίηση στις Τρίτη, 26 Ιανουάριος 2016 00:00
Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: Είναι Κάποια Όνειρα Που Κρύβονται Στις Σκιές.. »